Informacje

Ludwig von Mises
Czy Mises był Polakiem?
Witold Falkowski
Fryderyk Chopin, Mikołaj Kopernik (nazwisko panieńskie matki: Watzenrode), Stefan Batory, Zbigniew Brzeziński, Ignacy Domeyko, Władysław Jagiełło, Jan Chrystian Schuch, Joseph Conrad - to nazwiska ludzi, których pochodzenie, życie lub dokonania są mniej lub bardziej związane z Polską. Prawie każdy Polak je zna. A co wspólnego ma z Polską Mises?
Przybywajcie dziatki, wszak dzisiaj piątek,
Misesa czas zacząć Privatseminar.
I ja tam będę, choć lata początek
kusi dniem pięknym, na zmysły rzuca czar.
Tak zaczyna się jeden z 28 utworów poetyckich napisanych do popularnych melodii austriackich przez Feliksa Kaufmana - filozofa, uczestnika legendarnych prywatnych seminariów prowadzonych przez Ludwiga von Misesa. Seminaria odbywały się w Wiedniu w latach 1920 - 1934, co drugi piątek. Rozpoczynały się w biurze profesora w Izbie Handlowej o 19:30, a kończyły w Café Künstler około pierwszej nad ranem. Na seminaria przychodzili m.in. ekonomiści F.A. Hayek, G. Haberler, F. Machlup, filozof A. Schütz. Mises nie dostawał za nie żadnych pieniędzy z Uniwersytetu Wiedeńskiego.
Ludwig von Mises - 1950
Ludwig von Mises - 1950
Jako Privatdozent nie dostawał też pieniędzy za wykłady prowadzone na samym Uniwersytecie. Przez środowisko akademickie był traktowany z niechęcią, bo nie pasował do żadnego z dwóch dominujących wówczas prądów intelektualnych: nie był ani lewicowcem, ani ordoliberałem nacjonalistą. Studenci chętnie zapisywali się na jego wykład dla samej możliwości obcowania z jego wybitną intelektualną osobowością. Często jednak prosili, żeby nie wpisywał im do indeksu zaliczenia wykładu, bo inni profesorowie patrzyli na słuchaczy tych wykładów bardzo krzywo.
Mises praktyk
Mises od roku 1907 utrzymywał się z posady w Austriackiej Izbie Handlowej, która była oficjalnym ciałem doradczym rządu. Był przeciwnikiem etatyzmu, ale uważał, że porządni, odpowiedzialni ludzie powinni współpracować z rządem w tak niepewnej sytuacji, w jakiej znalazła się Austria. Pracę w Izbie Handlowej przerwała I wojna światowa. W randze kapitana Mises wyjeżdżał na front tym samym pociągiem, którym miał wyjechać na wykłady na Śląsku.
Był nie tylko ekonomistą teoretykiem. Próbował również oddziaływać na bieżące wypadki w sferze polityczno-gospodarczej. To dzięki jego głównie zabiegom po I wojnie światowej powstrzymano w Austrii galopującą inflację. On również przyczynił się do uratowania Wiednia przed wprowadzeniem bolszewickich rządów Otto Bauera. Otto Bauer był dawnym kolegą Misesa z lat studenckich. Uczęszczali razem na seminarium Eugena Böhm-Bawerka. Bauer został jednym z najbardziej wpływowych marksistów austriackich i jako przewodniczący Partii Socjaldemokratycznej mógł bez trudu objąć władzę w ogarniętym powojennym chaosem Wiedniu. Mises przeprowadził z nim szereg rozmów, przekonywał, że w Wiedniu zapanowałyby głód i nędza. Bauer dał się przekonać, ale nie mógł sobie potem darować tej zdrady bolszewickich ideałów, a Misesowi nigdy nie wybaczył.
Mises emigrant
Kiedy dla Misesa stało się oczywiste, jaki los czeka Austrię, w roku 1934 wyjeżdża do Genewy, gdzie zostaje wykładowcą w Instytucie Studiów Międzynarodowych. Ale i tu nie czuje się bezpiecznie. W roku 1940 emigruje do Stanów Zjednoczonych wraz z niedawno (1938) poślubioną żoną Margit.
Margit von Mises
Margit von Mises
Również w USA nie zostaje należycie doceniony. Nigdy nie otrzymuje tytułu profesora, wykłada tylko jako "Visiting Professor" na Uniwersytecie Nowojorskim i kontynuuje prywatne seminaria dla grupy wybranych studentów. Nie pasuje, nie jest lubiany, kręgi akademickie uważają jego teorie za skażone niemieckim nadmiarem systematyczności i pryncypialności. Jak na ironię, w tym samym czasie do Ameryki ściągają tłumy dysydentów z Europy Wschodniej, z ustrojów, które są odmianą tak hołubionego przez amerykańskich intelektualistów etatyzmu. Mises - autor fundamentalnej krytyki etatyzmu i jego socjalistycznego, względnie narodowo-socjalistycznego wariantu (Die Gemeinwirschaft: Untersitchungen über den Sozialismus, 1922; Omnipotent Government, 1944), nie spotyka się z takim ciepłym przyjęciem jak socjaliści i komuniści wyrzuceni przez reżimy, które wcześniej sami pomagali budować.
Mises odrzucony
A jeszcze na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych wydawało się, że Mises i szkoła austriacka odniosą sukces. Mises - wbrew panującemu ówcześnie wśród ekonomistów optymizmowi - w swojej teorii cyklu koniunkturalnego przewidział Wielki Kryzys (Theorie des Geldes und der Umlaufsmittel, 1912), twierdząc, że kryzysy są nieuchronną konsekwencją wywoływanych przez rządy ekspansji kredytowych (Misesowską teorię cykli - już w Londynie - rozwinął uczeń Misesa, Hayek). Zostało to dostrzeżone. Mises zaczął być tłumaczony na angielski, co było niezbędnym warunkiem zaistnienia w naukowym świecie ekonomii. Kres wzrostowi popularności ekonomii austriackiej położył Keynes. Jego Ogólna teoria (1936) znacznie lepiej nadawała się na teoretyczną podbudowę interwencjonistycznych i totalitarnych ideologii, na których pęczniała potęga rządów. A to rządy rozdawały posłusznym ekonomistom przywileje i stanowiska.
Mises przewidział również upadek socjalizmu. Nam, którzy dobrze pamiętamy rzeczywistość realnego socjalizmu, może to się wydawać mało odkrywcze, ale na początku XX wieku nie było wcale jasne, dlaczego socjalizm miałby być pomyłką. Jak pisze jeden z jego amerykańskich uczniów, George Reisman (A Tribute to Mises...), "gdy Mises rozpoczynał karierę naukową, życie intelektualne było praktycznie zmonopolizowane przez marksizm i inne socjalistyczne sekty. (...) Nie istniała usystematyzowana myśl opozycyjna wobec socjalizmu albo biorąca w obronę kapitalizm. Intelektualne podstawy cywilizacji były dosłownie pozostawione bez żadnej obrony. To, czego podjął się Mises i w czym streszcza się jego wielkość, polegało na budowaniu intelektualnej obrony kapitalizmu, a więc w ogóle cywilizacji". Mises wykazał prosto i logicznie, że w socjalizmie niemożliwy jest rachunek ekonomiczny, niemożliwe jest ustalenie cen.
Pomnik Misesa
Jak na ironię znaczenie Misesowskiej krytyki socjalizmu dostrzegli tylko socjaliści, a przede wszystkim nasz rodak, późniejszy członek KC PZPR i zastępca Cyrankiewicza, Oskar Lange, który mówił, że socjaliści powinni wystawić Misesowi pomnik. "To dzięki temu - pisał Lange - że socjaliści musieli odeprzeć jego poważny zarzut, docenili znaczenie systemu kalkulacji ekonomicznej dla poprawnej alokacji zasobów w gospodarce socjalistycznej". Pomnika jednak nie wystawili, a Misesowską krytykę uznano za odpartą i przestano się nią zajmować. Nieubłagana okazała się dopiero praktyka. Według doniesień prasowych z końca lat sześćdziesiątych władze Związku Sowieckiego czerpały wiedzę na temat pożądanych relacji cenowych między różnymi produktami z amerykańskich katalogów handlowych firmy Sears Roebuck...
Ludwig von Mises
Jak pisze Reisman, "Mises był nie tyle antysocjalistą, co prokapitalistą. Jako pierwszy wykazał coś, co do tej pory nie dociera do większości ludzi, mianowicie, że w kapitalizmie występuje plan gospodarczy! Do tej pory pokutuje w obiegowej opinii marksistowski pogląd, że kapitalizm to anarchia produkcyjna, dzika walka o zyski, którą trzeba ujarzmić państwowymi regulacjami. Tymczasem - jak wykazuje Mises - nie ma lepiej dostrojonego do potrzeb poszczególnych ludzi systemu niż kapitalizm, w którym miliony producentów dostosowują codziennie swoje plany do zmiennych oczekiwań milionów konsumentów.
Human Action
Siła argumentów Misesa przeciwko socjalizmowi, a właściwie przede wszystkim w obronie kapitalizmu, brała się z jego nowego, oryginalnego, gruntownie przemyślanego systemu ekonomicznego. System ten nawiązywał ściśle do tradycji klasycznej, a przede wszystkim do wcześniejszych przedstawicieli szkoły austriackiej Karla Mengera i Eugena Böhm-Bawerka, ale przezwyciężał słabości poprzedników i stanowił nową spójną całość. Podstawowe kategorie w systemie Misesa to ludzkie działanie i czas. To one decydują o dynamice gospodarki i jej wymiarze humanistycznym. Ekonomia nie może - w przeciwieństwie do fizyki - traktować gospodarki na sposób matematyczny. Ludzie nie są kamieniami, a relacji zachodzących w gospodarce nie da się opisać jedno-jednoznacznymi funkcjami.
Ekonomia nie musi się sprowadzać do szeregu nudnych cyferek i majaczeń biurokratów o wzroście PKB albo obniżce stóp przez RPP. Jak pisze Mises, "ekonomia zajmuje się podstawowymi zagadnieniami społecznymi; dotyczy każdego i należy do wszystkich. Jest głównym i właściwym przedmiotem dociekań każdego obywatela".
Human Action, The Scholars Edition
Human Action, The Scholars Edition
Swoje fundamentalne dzieło, dwutomową Nationalökonomie (1940) Mises pisał w skrajnie niesprzyjających okolicznościach pod koniec lat trzydziestych, gdy musiał emigrować z Austrii. Dopiero amerykańskie wydanie tego dzieła w 1949 roku, pod tytułem Human Action, zostało dostrzeżone. Wybitny uczeń Misesa, Murray Rothbard, pisze o swojej pierwszej lekturze Human Action: "Oto miałem przed sobą system myśli ekonomicznej, o którym niektórzy z nas marzyli, ale nie wierzyli, że kiedykolwiek powstanie: naukę ekonomii, całościową i racjonalną ekonomię, która powinna od dawna istnieć, ale do tej pory nie istniała" (The Essential von Mises). Mises był oczywistym kandydatem do Nagrody Nobla, ale... zbyt niewygodnym.
Po co czytać Misesa?
Zajęci bieżącymi sprawami, poświęcamy uwagę wielu wydarzeniom, o których za kilka dni, za parę lat, nikt nie będzie już pamiętał. Pod powierzchnią tych zdarzeń, wybuchających co dzień afer, bomb, skandali i tragedii, tkwią głębsze pokłady, ogólniejsze przyczyny i mechanizmy. Poważną część tego drugiego dna stanowią zjawiska ekonomiczne, te opisywane przez Misesa. Warto poświęcić więcej uwagi ekonomii. Tej ekonomii, do której zaprasza nas Mises.
Mises nie był oczywiście Polakiem, ale zasługuje na naszą uwagę w nie mniejszym stopniu niż wielu wybitnych rodaków. Zwłaszcza że do pewnego stopnia... jednak był Polakiem. Urodził się 29 września 1881 roku we Lwowie. Mówił po niemiecku, polsku, francusku, rozumiał ukraiński. Jak pisze (publikujący również w polskim Stańczyku) Erik Ritter von Kuehnelt-Leddihn w doskonałym artykule The Cultural Background of Ludwig von Mises, "środowisko polskie ukształtowało go we wczesnej młodości w większym stopniu niż korzenie żydowskie", a walcząc niestrudzenie o przywrócenie odwiecznym prawdom ich należnego miejsca, "miał być może w pamięci słowa polskiego hymnu, który musiał w dzieciństwie często słyszeć: "Jeszcze Polska nie zginęła..."
Ludwig von Mises zmarł 10 października 1973 roku. Jego dzieła zostały wydane w całości po angielsku i przetłumaczone na wiele języków. Kilka jego książek ukazało się po polsku (m.in. Interwencjonizm, Biurokracja, Liberalizm). Human Action została przetłumaczona na większość języków zachodnioeuropejskich oraz m.in. na chiński (1976/77), japoński (1991) i rosyjski (2000).
Ludzkie działanie
Wciąż nie ma polskiego wydania najważniejszego dzieła Misesa i jednego z najważniejszych traktatów ekonomicznych w ogóle. Nic więc dziwnego, że Mises jest w Polsce prawie nieznany. Nauczyciele akademiccy mogą przemilczeć jego nazwisko i dokonania, bo studenci próżno by szukali jego dzieł w bibliotece. Kiedy Ludzkie Działanie znajdzie się już w bibliotekach wydziałów ekonomicznych, nie będzie można go tak łatwo zlekceważyć.
Książka ukaże się jesienią 2007 roku. Jej wydanie wymaga dużego nakładu pracy i środków (ma około 900 stron). Każdy może wziąć udział w tym przedsięwzięciu, wspierając je finansowo i rozpowszechniając o nim informację. Pomoc może polegać także na zgłoszeniu chęci zakupu, czyli subskrypcji. Informacje na temat dobrowolnych wpłat na fundusz polskiego wydania Human Action oraz na temat subskrypcji można znaleźć na tej stronie pod odpowiednimi zakładkami.
Studenci prywatnego seminarium w Wiedniu płacili Profesorowi drobne sumy z własnej kieszeni. Możemy podtrzymać tę tradycję i zostać jego uczniami.